Vlieland

 

Vanochtend liep ik over een veld achter de van Borselenweg in Oosterbeek en rook speciale geur van nat gras op zandgrond. Opeens was ik bij Vlieland waar deze geur ’s ochtends vroeg in de duinen zo sterk aanwezig is. Nog even wachten en dan gaan we met Mindfulness weer struinen door de duinen, yoga-en aan zee, mediteren aan het wad, verzorgd worden bij Hotelletje de Veerman, mijmeren, delen, mild, slaperig door de zilte zeeluchten. Het weer op Vlieland is altijd goed. Elk weer heeft zijn charme op het eiland. Ik vraag me weleens af wat maakt dat veel mensen een lievelingswaddeneiland hebben en dat Vlieland mijn lieveling is. Misschien de ervaringen die je opslaat in de herinnering? En dat Vlieland herinneringen voor mij sterke gevoelswaardes hebben? Bijvoorbeeld in 1988 ging ik kamperen met mijn oudste dochter die toen 9 maanden was. Met de fiets in de trein, een-stoks-tentje mee. Wauw wat een ervaring. Of die keren dat het stormde terwijl we in onze tent op Stortemelk zaten of op de snelboot die als een achtbaan over het water ging. En die keer dat ik zwom met de lichtgevende algen.. Ach zo kan ik nog tijden doorgaan. Ik vind het geweldig om diegenen die meegaan naar Vlieland ook de kans te geven hun eigen sterke ervaring te gaan beleven. Vol van zintuiglijke waarnemingen.